Arkeo-TR

çocukken trenleri çok severdim. trenle ilgili bi işim olsun isterdim. sanırdım trenle gezilen bi iş var.. sonra oyuncakç dükkanım olsun istedim. baktım o iş yaş, işsiz oldum bir süre. sonra da öğrenci oldum, işsiz adayı.

sselvii yazdı:çocukken trenleri çok severdim. trenle ilgili bi işim olsun isterdim. sanırdım trenle gezilen bi iş var.. sonra oyuncakç dükkanım olsun istedim. baktım o iş yaş, işsiz oldum bir süre. sonra da öğrenci oldum, işsiz adayı.

trenleri sevmene şaşırmadım diyemem. ben futbolcu olmak istedim. amatör oyuyorum ama çocukluk mesleğim içimde uktedir.

büyümemek seçeneklerde var mı?

kaan daltaban yazdı:

sselvii yazdı:çocukken trenleri çok severdim. trenle ilgili bi işim olsun isterdim. sanırdım trenle gezilen bi iş var.. sonra oyuncakç dükkanım olsun istedim. baktım o iş yaş, işsiz oldum bir süre. sonra da öğrenci oldum, işsiz adayı.

trenleri sevmene şaşırmadım diyemem. ben futbolcu olmak istedim. amatör oyuyorum ama çocukluk mesleğim içimde uktedir.

neden şaşırdın anlamadım?

büyümeyip çocuk kalma seçeneği bize sunulmalıydı.

Bir arkeolog çocuğu olduğumdan küçükken annem ile çok fazla müze ve antik kent gezdim. Dolayısıyla o dönemde arkeolog olmak istedim. Voleybolcu olan babamdan; ki ben doğduğumda sporu bırakmıştı; etkilenip voleybolcu olmak istedim. Piano dersi almaya başlayınca da konservatuara gitmek istedim. Kısacası ayran gönüllüydüm. Sonunda ODTÜ olsun bölüm önemli değil diyerek önce felsefeyi seçtim, kazandım da, hocamı olacaksın dediler. Hazırlıktan ileriye gitmedim. Maliye okudum nefret ettim bıraktım. Sonunda Turizm İşletmeciliğini bitirdim. Uzun süre de işimi severek yaptım. Lise hayalim mimarlıktı.